martes
domingo
sábado
Uno
Querido Santiago,είμαι εδώ, γεμάτη από εικόνες και σκέψεις που δεν ξέρω αν υπάρχει άλλος τρόπος να μοιραστώ μαζί σου. Λατρέυω την αλληλογραφία όπως θα'χεις πια καταλάβει κι ας με ξέρεις λίγο. Αποφάσισα να σου γράφω εδώ όλα όσα θέλω , κι όλα όσα κανείς δεν θέλω να μάθει. Ούτε καν εγώ. Τρομάζω με τους ανθρώπους , δεν τους ξέρω καθόλου και νομίζω ούτε κι εκείνοι με ξέρουν. Μ'αρέσει που το δικό σου κεφάλι μοιάζει σε μικρές λεπτομέρειες με το δικό μου. Μ'αρέσει που ξέρεις όλα αυτά που δεν ξέρω και που δεν ξέρεις όλα αυτά που ξέρω. Είναι περίεργο το συναίσθημα να θέλεις να πεις άπειρα και πολλά σε κάποιον και να μην ξέρεις πως μπορεί να γίνει αυτό. Να ξέρεις πως ίσως δεν θα προλάβεις. Όμως αυτό είναι και το γοητευτικό. Μ'αρέσει που αυτό που έχουμε δεν μπορεί να το βαφτίσει κανείς. Δεν υπάρχει όνομα , και δε χρειάζεται όνομα. Δεν έχει ανάγκη να καταταχτεί πουθενά. Ειναι αυτό που είναι. Μια όλόκληρη κατηγορία από μόνο του. Δεν είναι σχέση, όχι ερωτική, όχι φιλική, όχι κανονική, όχι συναισθηματική, δεν υπάρχουν πρέπει, δεν υπάρχουν ζήλιες, δεν υπάρχουν εξηγήσεις και γιατί. Δεν βαραίνει κανεναν μας. Κι απ'την άλλη είναι όλα αυτά. Είναι ένα υπέροχο συναίσθημα. Μάρέσει που είναι όλα αυτά μόνο όταν είμαστε μαζί. Μ'αρέσει που μπορούμε να είμαστε αγκαλιά όπως δυο άνθρωποι που αγαπιούνται κι αυτό να συμβαίνει για κείνη μόνάχα τη στιγμή. Μ'αρέσει που μπορούμε να γελάμε και να μοιραζόμαστε ιστορίες και στιγμές όπως κάνουν δυο άνθρωποι που είναι πολύ κοντά και ξέρει καλά ο ένας τον άλλο. Μ'αρέσει που όλα τα συναισθήματα που υπάρχουν, μας γεμίζουν για τη στιγμή που τα ζούμε. Δεν τα ψευτοσυντηρούμε χωρίς λόγο. Δε μας νοιάζει να τα συντηρήσουμε. Μα νοιάζει να τα ζήσουμε κι είναι τόσο αληθινό αυτό. Πάνω απ'ολα λατρευώ που ότι κάνουμε είναι μια μεγάλη ατέλειωτη καύλα. Καυλά για να είμαστε μαζί, καυλά για να πιούμε από το ίδιο ποτήρι, καύλα για να μιλάμε, για να βλέπουμε ταινίες. Καύλα συνέχεια. Για όλα και μέσα απ'ολα. Εϊναι ένας έρωτας έξω απο κάθε σύμβαση και ανάγκη. Έρωτας που είναι περήφανος που λέγεται έτσι. Περπατάμε αγκαλιά στο όλα και στο τίποτα. Τα σεργιανίζουμε και τα δύο με την ίδια ειλικρινη διάθεση.΄Στο Τωρα!! Στο ΤΩΡΑ ,που τη στιγμη που το λέμε γίνεται ΠΑΝΤΑ κι είναι όμορφο. Μαρεσει που βρισκουμε καινούργιες φράσεις για να εκφρασουμε αυτό που θέλουμε. Που λέμε πως το "μου λείπεις" είναι εγωιστικό και το αντικαθιστούμε με το "θα θελα να'μαι μαζί σου τώρα" . Δεν ξέρω αν όλο αυτό το κάνουμε από φόβο η από σοφία. Δεν ξέρω αν με αυτόν τον τρόπο θα το καταστρέψουμε μια ώρα νωρίτερα η αν θα το συντηρήσουμε περισσότερο, μα δε με νοιάζει. Δνε πιστεύω στον έρωτα. Αυτό το ξέρεις. Πιστεύω όμως όσο τίποτα οτι μπορούμε να είμαστε ερωτευμένοι τις στιγμές που επιλέγουμε να είμαστε. Χωρίς τις υπόλοιπες αλύσίδες. Κοίτα με έτσι όπως δε με έχεις δει ποτέ και δεν ξέρω αν θα με δεις. Πες μου αν σ'αρέσει που μπορώ να σου χαρίζω όποτε θέλεις κι οποτε θέλω όλα τα μέλη μου, και πιο πολύ το μυαλό μου. Που όταν ειμαστε μαζί μπορείς να το παίρνεις και να το κάνεις οτι θελεις, να το ανακατεύεις, να το χαϊδεύεις, να του μιλάς, να του πετάς μέσα ότι δε χρειάζεσαι μα κι ότι θέλεις να φυτρώσει εκεί. Πάρε αυτό τωρα και σσσσσ φίλα με.
Tuya
Zoraida
Cancion del Amor Prohibido
Solo tu y yo sabemos lo que ignora la genteal cambiar un saludo ceremonioso y frio,
porque nadie sospecha que es falso tu desvio,ni cuanto amor esconde mi gesto indiferente.
Solo tu y yo sabemos porque mi boca miente,relatando la historia de un fugaz amorio,y tu apenas me escuchas y yo no te sonrio,y aun nos arde en los labios algun beso reciente.
Solo tu y yo sabemos que existe una simiente germinando en la sombra de este surco vacio,porque su flor profunda no se ve, ni se siente.
Y asi dos orillas tu corazon y el mio,pues, aunque las separa
la corriente de un rio,por debajo del rio se unen secretamente.


